شمارهٔ ۵ - و له ایضاً
زهی ز شرم عطای تو آب گشته بحارز دست حلم تو بر خاک ره نشسته جبال
نجوم ثابته پیش سپهر قدرت پستزبان ناطقه نزد صریر کلکت لال
ز نسل آدمی و آدمی باستحقاقزاهل عالمی و عالمی باستقلال
سرای خلد فضایت معوّل دولتجناب فضل مآبت مقبّل اقبال
بطبع عنصری ای شمس مشرق تفضیلبرای انوری ای بدر مطلع افضال
جمال خورده ز حسن عبارتت تشویرکمال کرده ز لطف مقالت استکمال
ز راه فضل بفرما که رکن دعوی داربرین طریق که دعوی کند رسد بکمال