شمارهٔ ۴ - فی الاستعطاف و الشکوی عن تعویق الاحسان
سپهر مهر معالی مه سپهر جلالزهی ضمیر تو از منهیان عالم غیب
اگر نه حفظ تو بودی اساس عالم رامعارج فلکی منهدم شدی لاریب
جهان ز بهر جلال تو قرطه ئی می دوختبر آمد اطلس گردونش از قواره ی جیب
فروغ لمعه ی رای تو ملک و ملت راهمان شعاع که شد رهبر شبان شعیب
اگر ملال نمائی ز بنده عیبی نیستچرا که ذات شریف منزهست از عیب
روا مدار که در انتظار انعامتدهد بسن شبابم زمانه وصمت شیب