شمارهٔ ۱۸ - فی تاریخ وفات شمس الدین محمدشاه و کتب علی بنائه
مه سپهر هنر شمس دین محمدشاهزلال مشرب دین و نهال گلشن داد
در اول شب یوم الخمسین در شوالمیان خفتن و شام آخر مه مرداد
دوده گذشته ز عمرش ز جور دور فلکبیک دو روزه مرض سال هشت و نه هشتاد
چو تندباد اجل در رسید در نفسیبرفت خرمن همرش بجملگی برباد
چه روز بود که آن روز را زوال رسیدچه ماه بود که آن ماه در محاق افتاد
هنوز گلشنش از شهپر غراب ایمنهنوز سوسنش از برگ ضمیران آزاد
چو او بخلد از نشیمن خاکنهاده شد سر سال این مقام را بنیاد
بدان امید که هر کس که در رسد گویدکه آن جوان بهشتی غریق رحمت باد