شمارهٔ ۲۸۶

۱۱ بیت

ای نسیم سحری بوی بهارم برسانشکری از لب شیرین نگارم برسان

حلقه ی زلف دلارام من از هم بگشایشمسه ئی زان گره غالیه بارم برسان

تار آن سلسله ی مشک فشان بر هم زنبوئی از نافه ی آهوی تتارم برسان

گرت افتد بدواخانه ی وصلش گذریمرهمی بهر دل ریش فگارم برسان

دم بدم تا کنمش بر ورق دیده سوادنسخه ئی زان خط مشکین غبارم برسان

تا دهم بوسه و بر بازوی ایمان بندمرقعه ئی از خط آن لاله عذارم برسان

پیش از آن کز من دلخسته نماند دیارمژده ئی از ره یاری بدیارم برسان

چون بدان بقعه رسی رقعه ی من در نظر آرنام من محو کن و نامه بیارم برسان

گر بخمخانه ی آن مغبچه ات راه بُودسر خُم برکن و داروی خمارم برسان

دارد آن موی میان از من بیچاره کناریا رب آنموی میان را بکنارم برسان

دل خواجو شد و برخاک درش کرد قرارخبری زاندل بی صبر و قرارم برسان