شمارهٔ ۲۶۶

۹ بیت

ما حاصل از جهان غم دلبر گرفته ایموز جهان بجان دوست که دل برگرفته ایم

زین در گرفته ایم بپروانه سوز عشقچون شمع آتش دل ازین در گرفته ایم

با طلعتت زچشمه ی خور دست شسته ایمبا پیکر تو ترک دو پیکر گرفته ایم

برما مگیر اگر ز پراکندگی شبیآن زلف مشگبار معنبر گرفته ایم

تا همچو شمع از سرسر در گذشته ایمهر لحظه سوز عشق تو از سر گرفته ایم

بیروی و قامت و لب جان بخش دلکشتترک بهشت و طوبی و کوثر گرفته ایم

چون دل اگرچه پیش تو قلب و شکسته ایماز رخ درست گوی تو در زر گرفته ایم

هشیار کی شویم که از ساقی الستبر یاد چشم مست تو ساغر گرفته ایم

از خود گذشته ایم و چو خواجو ز کایناتدل برگرفته و پی دلبر گرفته ایم