شمارهٔ ۹۷

۹ بیت

پیه سوز چشم من سر شمع ایوان تو بادجان من پروانه ی شمع شبستان تو باد

هر پریشانی که آید روز و شب در کار مناز سر زلف دلاویز پریشان تو باد

مرغ دل کو طائر بستانسرای عشق شدهمدم بلبل نوایان گلستان تو باد

جان سرمست که گشت از صافی وصلت خراببی نصیب از دُردی دلگیر هجران تو باد

سرمه ی چشم جهان بین من خاکی نهاداز غبار رهنورد باد جولان تو باد

تا بود گوی کواکب در خم چوگان چرخگوی دلها در خم زلف چو چوگان تو باد

ای رخ بستان فروزت لاله برگ باغ حسنعندلیب باغ جان مرغ خوش الحان تو باد

آنکه همچون لاله از مهرش دل پر خون بسوختسایه پرورد سهی سرو خرامان تو باد

هر که چون خواجو صف آرای سپاه بیخودیستچشم خون افشان او سقّای میدان تو باد