شمارهٔ ۹۵
کی طرف گلستان چو سر کوی تو باشدیا سرو روان چون قد دلجوی تو باشد
مانند کمان شد قد چون تیر خدنگملیکن نه کمانی که ببازوی تو باشد
در تاب مرو گر دل گمشگته ی ما راگویند که در حلقه ی گیسوی تو باشد
بیرون تو از هر دو جهان روی بتابمکز هر دو جهان قبله ی من روی تو باشد
در دیده کشم خاک کف پای کسی راکو خاک کف پای سر کوی تو باشد
گر روی سوی کعبه کنم یا بخراباتاز هر دو طرف میل دلم سوی تو باشد
صیاد من آنست که نخجیر تو گرددسلطان من آنست که هندوی تو باشد
هر کس که با بروی دو تای تو دهد دلپیوسته دلش چون خم ابروی تو باشد
وانکس که چو خواجو بخرد موی شکافدسودا زده ی سلسله ی موی تو باشد