شمارهٔ ۲۷۶

۹ بیت

آب رخ ما بری و باد شماریخون دل ما خوری و باک نداری

دست نگارین بروی ما چه فشانیساعد سیمین بخون ما چه نگاری

دل بسر زلف دلکش تو سپردیمگرچه تو با هیچ خسته دل نسپاری

اینهمه دلها بری ز دست ولیکنخاطر دلداده ئی بدست نیاری

چند کنی خواریم چو جان عزیزیشرط عزیزان نباشد اینهمه خواری

گرچه اسیر تو در شمار نیایدهیچکسی را بهیچ کس نشماری

بر سر ره کشتگان تیغ جفا رابگذری و در میان خون بگذاری

این نه طریق محبّتست و مودّتوین نبود شرط دوستداری و یاری

دمبدم از فرقت تو دیده ی خواجوسیل براند بسال ابر بهاری