شمارهٔ ۲۶۰

۹ بیت

ای سنبل تازه دسته بستهوافکنده بر آب دسته دسته

خط تو بنفشه ئی نباتیقدّ تو صنوبری خجسته

آن هندوی پر دل تو در چینبس قلب دلاوران شکسته

در دیده ی من خیال قدّتچون سرو ز طرف چشمه رسته

پیش دهن شکر فشانتبی مغز بود حدیث پسته

چون زلف تو در کشاکش افتادشد رشته ی جان ما گسسته

دریاب که بازکی دهد دستصیدی که بود ز قید جسته

برخیز و چراغ صبگاهیزاه سحرم نگر نشسته

خواجو دل خسته را بزنجیردر جعد مسلسل تو بسته