شمارهٔ ۱۵۱

۹ بیت

برگیر دل ز ملک جهان و جهان بگیرو آرام دل ز جان طلب و ترک جان بگیر

چون ما بترک گلشن و بستان گرفته ایمگو باغبان بیا و در بوستان بگیر

پیر مغان گرت بخرابات ره دهدقربان او ز جان شو و کیش مغان بگیر

از عقل پیر درگذر و جام می بخواهوانگه بیا و دامن بخت جوان بگیر

اکنون که در چمن گل سوری عروس گشتاز دست گلرخان می چون ارغوان بگیر

گر وعده ات بملک نوشیروان دهندبگذر ز وعده و می نوشین روان بگیر

یا چون میان یار ز هستی کنار کنیا ترک آن پریرخ لاغر میان بگیر

ای ساربان چو طاقت ره رفتنم نماندچون اشک من بیا و ره کاروان بگیر

خواجو اگر چنانک جهانگیریت هواستبرگیر دل ز ملک جهان و جهان بگیر