شمارهٔ ۴۱ - در ذم بی‌هنران

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: راست۲ بیت

گر نشستی ورای خاقانینه ورا عیب و نه تو را هنر است

زحل نحس تیره روی نگرکز بر مشتری ورا مقر است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که خود را برتر از دیگران می‌دانند. او می‌گوید اگر کسی به مقام و خصوصیت‌های خاقانی (شاعر معروف) دست نیافته باشد، نه خود او عیبی دارد و نه چیز خاصی در آن شخص وجود دارد. سپس به ستاره زحل اشاره می‌کند که نماد مشکلات و نحسی است و می‌گوید این ستاره تاریک، بالای مشتری قرار دارد و خاقانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر به نوعی از موانع و چالش‌هایی سخن می‌گوید که می‌تواند بر سر راه افراد قرار گیرد.