شمارهٔ ۳۶۱

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)۶ بیت

نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من

لیکن ار فضل هست، دولت نیستفضل بی‌دولت اسم بی‌معنی است

گرچه طعنم زنند مشتی دونچه توان کرد؟ الجنون فنون

کین نجویم گر آن دراز شودطعنه‌شان خود به عکس باز شود

کان صفت کوه را تواند بودکز صدا باز گوید آنچه شنود

آن صدا را تو زو چه پنداریجز گران جانی و سبکساری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات و باورهای شاعر درباره فضل و مقام می‌پردازد. او می‌گوید که گرچه شاید در نظر برخی، او جوان و بی‌تجربه باشد، اما ارزش و فضیلت واقعی به تنهایی کافی نیست، بلکه داشتن دولت و قدرت نیز مهم است. شاعر به انتقاداتی که به او می‌شود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر کس به او طعنه بزند، این طعنه‌ها در واقع به خود آن‌ها باز می‌گردد. او به نوعی می‌گوید که مانند کوهی است که صدایش می‌تواند آنچه را شنیده است، بازگو کند، پس اگر کسی بخواهد او را سبک‌سر یا بی‌ارزش بداند، این تصویر نادرستی است.