شمارهٔ ۲۷۰
خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
نیک بد گفتن من پیشه گرفتتا به بد گفتن او پیش آیم
حاش لله که به بد گفتن کسمن سگ‌جان لب پاک آلایم
هرچه او بیشترم بنکوهدمن از آن بیشترش بستایم
او بدی گوید و او را شایدمن نکو گویم و آن را شایم
او به من جوهر خود بنموده استمن بدو گوهر خود بنمایم