شمارهٔ ۲۲۲
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ف۶ بیت
صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
سر بیندازم به دستار از پِیَشغاشیهٔ سوداش دارم بر کَتِف
هَل عَشَقتُم نار اصحابَ الهَویطارِقُ الدُّنیا و ذا لا یَأتَلِف
من شدم عاشق بر آن خورشید رویکَابرُوان دارد هلال منخسف
لاتَلومونی ولوموا نَفسَکُمإنَّمَا الْمَعشوقُ فینا مُختَلِف
کعبهٔ خاقانی اکنون روی استکعبه را می زمزم و بت معتکف