شمارهٔ ۱۱۴
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ارد۷ بیت
خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
وامی که ازین دو رنگ برداشتاز کیسهٔ عمر میگذارد
جوجو ستد آنچه دادش ایامخرمن خرمن همی سپارد
نی در بن ناخنش زد اندوهتا نیشکر طرب نگارد
چون دل نبود طرب که جوید؟چون ناخن نیست سر چه خارد
خوناب جگر خورد چه سود استچون غصهٔ دل نمیگوارد
با این همه از سرشک بر رخلله الحمد، مینگارد