غزل شمارهٔ ۳۸۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اری۷ بیت

تو را افتد که با ما سر برآریکنی افتادگان را خواستاری

مکن فرمان دشمن سر درآوربدین گفتن چه حاجت؟ خود درآری

بهای بوسه جان خواهی و سهل استبها اینک، بیاور هر چه داری

به یک دل وقت را خرسند می‌باشاگرچه لاغر افتاد این شکاری

برای تو جهانی را بسوزماگر خو واکنی از خامکاری

نهان از خوی خود درساز با منکه گر خویت خبر دارد نیاری

مکن حق‌های خاقانی فراموشاگر روزی حق یاران گزاری

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل به موضوعاتی مانند عشق، وفاداری و حقیقت اشاره دارد. شاعر از طرفی به محبوب خود می‌گوید که اگر قصد دیدار دارد، باید به او بپیوندد و با کسانی که در وضعیت بدی هستند، مهربان باشد. او همچنین تأکید می‌کند که نباید از دشمنان دستور بگیرد و نباید در رسیدن به خواسته‌های خود تردید کند. شاعر به محبوب پیشنهاد می‌کند که برای عشق، هر چه دارد، فدای او کند و به شاد بودن در کنار او اهمیت بدهد، حتی اگر در زندگی مشکلاتی وجود داشته باشد. او از محبوب می‌خواهد که خویشتن را پوشیده نگه دارد و به حقایق پایبند باشد و فراموش نکند که باید به دوستان و یاران نیز اهمیت بدهد.