غزل شمارهٔ ۳۶۷
خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی
همه خطهای خوبان جهان رابه خط خود قلم بر سر کشیدی
کنار نسترن پر سبزه کردیپر طوطی سوی شکر کشیدی
مگر فهرست نیکوئی است آن خطکه بی پرگار و بی مسطر کشیدی
به گرد خرمن ماه از خط سبزز صد قوسِ قزح خوشتر کشیدی
ز زلفت بس نبود این ترکتازیکه هندوی دگر را برکشیدی
تو بر خاقانی بیچاره دایمگهی تیغ و گهی خنجر کشیدی