غزل شمارهٔ ۱۸۳
وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: باید۳ بیت
چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید
هر شب ز دست هجرش چندان به یارب آیمکز دست یارب من یارب به یارب آید
تا خط نو دمیدش بگریزم از غم اوکانکه سفر نشاید چون مه به عقرب آید