غزل شمارهٔ ۱۲۵

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ریتوانمشد۷ بیت

اول از خود بری توانم شدپس تو را مشتری توانم شد

بر سر تیغ عشق سر بنهمگر پی‌ات سرسری توانم شد

عشق تو چون خلاف مذهب‌هاستخصمِ مذهب‌گری توانم شد

تا به اسلام عشق تو برسمبندهٔ کافری توانم شد

جان من تا ز توست آنجائیمن کجا ایدری توانم شد

یار چون لشکری شود من نیزبر پی‌اش لشکری توانم شد

گفت خاقانی از خدا برَهمگر ز عشق بری توانم شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و تمایل شاعر به معشوق است. شاعر ابتدا به بیان قدرت عشق می‌پردازد و می‌گوید که اگر خود را از وابستگی‌ها آزاد کند، می‌تواند معشوق را به دست آورد. او عشق را بالاتر از قوانین و مذهب‌ها می‌داند و برای رسیدن به عشق، حتی حاضر است از اصول خود دور شود. همچنین بیان می‌کند که وجودش به معشوق وابسته است و در صورت نیاز، می‌تواند مانند لشکری به حمایت و طرفداری از معشوق بپردازد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در دنیا تنها عشق است که او را زنده نگه می‌دارد.