شمارهٔ ۸۶

۹ بیت

زلف سیه منه که حجاب قمر شودمپسند روزگارم از این تیره تر شود

آیینه روی من، مشو ایمن که سوی توستآهم، که هم عنان نسیم سحر شود

غافل مشو ز آتش پنهانی دلم،مپسند پای تا سرم از گریه تر شود

سیلی است سیل اشک که از هجر لعل یار،هرچند خون شود جگر، این بیشتر شود

پیداست کز غم لب یاقوت فام توستلخت دلم که رنگ به خون جگر شود

ویرانه دلم که بود جای گنج مهر،ز این بیشتر مخواه که زیر و زبر شود

کوته نظر، نظر ز تو بر دیگری کندحاشا که دیده جز به رخت دیده‌ور شود

ای نور دیده دیده به غیرت درآورمگر دیده باز بر رخ یاری دگر شود

افسر حدیث عشق تو و محنت فراقمشکل فسانه ای است مبادا سمر شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره عشق و فراق می‌پردازد. شاعر با اشاره به زلف محبوب و تأثیرات آن بر دلش، از درد و رنج ناشی از دوری صحبت می‌کند. او می‌گوید که هر چه بیشتر به یاد معشوق بیفتد، غم و اشک او بیشتر می‌شود و دلش از عشق پر شده است. همچنین، از خطراتی که بر سر راه عشق وجود دارد سخن می‌گوید و به شدت از این که محبتش به کسی غیر از معشوقش معطوف شود، ابراز ناامیدی می‌کند. در نهایت، او با اشاره به عدم تحمل فراق و تأثیرات آن بر زندگی‌اش، خواهان تجدید محبت و اتصال دوباره با معشوق است.