شمارهٔ ۵۳

۷ بیت

در کنگر سپهر، هنر داستان ماستکیوان آسمان سخن، پاسبان ماست

افزون تر از فزونی نجم است، نظم ماروشن تر از بنان عطارد بنان ماست

نظمی که پشت فکر ز حملش دو تا شوداز فیض لعل دوست ز کشف بیان ماست

تیغی که سینه سخن از نوک آن شکافت،با خصم ما بگوی که تیغ زبان ماست

آن آتشی که خرمن هر خشک و تر بسوخت،عکسی ز طبع خنجر آتش فشان ماست

مدحت نگار دفتر دلدار تا شدیمآیات نظم و رایت داش به شأن ماست

افسر، نشان ما همه گم شد به نام دوستزآن در نظام عقد ثریا نشان ماست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی هنر و کلام را توصیف می‌کند و نشان‌دهنده‌ی قدرت فن بیان و نظم در ادبیات است. شاعر با اشاره به آسمان و ستاره‌ها، تلاش می‌کند تا اهمیت و زیبایی هنر خود را به نمایش بگذارد. او ضمن بیان ویژگی‌های زبان و بیان خود، به دوستی و محبت به معشوق نیز اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که تمام آثار و زیبایی‌هایش از عشق و دوستی الهام گرفته شده است. او همچنین به عواطف عمیق و سوزان شعر خود اشاره می‌کند که توانایی سوزاندن هر گونه نفاق و کینه‌ای را دارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که همه افتخارات و نشان‌های او به واسطه‌ی دوستی و عشق به معشوق است.