شمارهٔ ۴۷

۸ بیت

آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد استنیست عاشق، هوسی دارد و بی بنیاد است

عجب ازمرحله عشق بتان است بسی،ای بسا شیر، که آهو بچه اش صیاد است

ز اشتیاق لب چون شکر شیرین، خسروجان شیرین ندهد، ور بدهد فرهاد است

آن پری رخ که دل عاقل و دیوانه ربودآدمی نیز مخوانش که فرشتی زاد است

گویمش پیر غم عشق توام، رحمی کنگوید از درگه ما، بنده پیر آزاد است

رگ لیلی زد و خون از دل مجنون بگشودنیش عشق استف نه این نیشتر فصاد است

کمتر از کودک یک ساله بود در ره عشق،مفتی عقل، گرش مرحله در هفتاد است

شاد زی، ای که ز دست غم تو، افسر راخاطری زار و تنی خسته، دلی ناشاد است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و عشق‌ورزی می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق واقعی فراتر از هوس و خواهش‌های بی‌پایه است. شاعر از دشواری‌ها و چالش‌های عشق می‌گوید و بیان می‌کند که حتی موجودات قوی می‌توانند قربانی جذابیت عشق شوند. او به زیبایی‌های عشق اشاره کرده و می‌گوید که عشق می‌تواند انسان را آزاد یا اسیر کند. در نهایت، شاعر از رنج‌کشیدن در عشق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که عشق به روح و جسم انسان لطمه می‌زند و انسان را در دلتنگی می‌گذارد.