گنج

شمارهٔ ۱۱۱

۷ بیت
پرورده نهان به مشک و کافوردر شهپر زاغ بیضه نور
دارد مه نو عیان به غبغبکافور به ساتکین بلور
ماه تو که شرم روی مهر استچشم بد آفتاب از او دور
ماهی تو و مهر کرم شب تابمهری تو و ماه مرغ شب کور
شمشاد تو شرم قد طوبیرخسار تو رشک گلشن حور
با آن که ملولم ماندم از غمجانم به امید توست مسرور
دور از لبت ای بت شکرخندنوشم شده همچو نیش زنبور