شمارهٔ ۳۲۷ - و له ایضا
بزرگی را همی دانم که هرگزچو او کس نیست در افساد حالی
نفاق و بخل مقرونست در ویچو قوّتهای و همّی و خیالی
بدان ریش چو جاروب از همه سویفراهم می کند خاشاک مالی
امامی را چه گویم؟ کز دیانتبگرداند به یک نان قبله حالی
بود از لقمة خود محترز لیکبه خوان دیگران برلایبالی
به نان این و آن عمری بسر بردنباید خواستش از خود حلالی