شمارهٔ ۲۷۶ - وله ایضا

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: لمن۷ بیت

بجز از غصّه های مشکل منچیست از روزگار حاصل من؟

نیک سرگشته ام نمی دانمکه جهان ناخوشست یا دل من

حالی از خون دل نمی گوییشد سرشته ز خون دل گل من

جان ستاند سپهر و عشوه دهدنیست انصاف با معامل من

وه که چون در مقام اندیشهمی چکد خون ز حال مشکل من

ز آنهمه رنجهای بی ثمرتو آن همه سعی های باطل من

گر جهان منزل طرب گرددسر کوی غمست منزل من

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مشکلات و غم‌های خود سخن می‌گوید و به ناامیدی ناشی از روزگار می‌پردازد. او نمی‌داند که آیا دنیا بد است یا دلش، و احساس می‌کند که عشق و حوادث زمانه به او بی‌انصافی می‌کنند. با بیان حال و خون دل خود، از رنج‌ها و تلاش‌های بی‌فایده‌اش صحبت می‌کند و وضعیت غم‌انگیز خود را در مقایسه با شادی‌های دنیا توصیف می‌کند. در پایان، او اشاره می‌کند که اگرچه دنیا می‌تواند پر از شادی باشد، اما او هنوز در کوی غم زندگی می‌کند.