شمارهٔ ۲۶۲ - ایضا له
کیست همخانۀ؟ زبان؟ دندانحکمتی هست اندرین پنهان
باشد از ازدواجشان مضبوطکدخداییّ خاندان دهان
این همه لین و آن همه شدّتاین همه گوشت وان همه ستخوان
نان دندان زبان کند ترتیبزانکه این ساکن است و آن جنبان
کام و ناکام هر کجا باشندبا سر او درد زمان بزمان
هر که دندان ازو بود شاکربه ثنایش رود همیشه زبان
وان که پاس زبان ندارد بازساید از خشم و کین برو دندان
وان که از مال خویش و نعمت خویشنرساند نصیبة ایشان
به ضرورت ز بهر او شب و روزژاژ خاید بسی همین و همان