گنج

شمارهٔ ۲۵۳ - وله فی التّوبیخ

من که شب و روز گنه می کنمبندگی حرص و شره می کنم
شرم ندارم که به موی سپیدنامۀ اعمال سیه می کنم
نیست ز من باز پس افتاده تراز چپ و از راست نگه می کنم
نیّت توبت کنم و بر عقبای یکی معصیه ده می کنم
طعمۀ سگ را نپسندد خردآنچه منش توشۀ ره می کنم
طرفه تر اینست که بر درگهشعذر گنه هم به گنه می کنم
با همه نا اهلی خود گه گهیبر در او پشت دوته می کنم
هم نشوم از کرمش نا امیدگرچه همه کار تبه می کنم