شمارهٔ ۴۴
رنگ رویت بر ارغوان خنددلعل تو بر می جوان خندد
خنده خونین زند انار زرشکهر کجا آن دو نار دان خندد
با لبت گر برند نام شکرعقل چون پسته در دهان خندد
چون پدید آید از لبت دندانشکل پروین بر آسمان خندد
پیش روی تو گر بخندد گلبر بتر جای گلستان خندد
عاشقی را که سر بری چون شمعدر رخت از میان جان خندد
چشم گریانم از دل سوزانبر تن خویش شمع سان خندد
در سخن شکّر تو بر طوطیپسته وار از سر زبان خندد
روی تو دیده وانگهی خورشیدصبح ازین روی بر جهان خندد