شمارهٔ ۱۲ - در وصف قصر پادشاهی
زهی دولتسرای آتش افروزفروغ تو جهان را صبح نوروز
رخ افلاک را آئینه بامتچراغ اختران روشن زجاهت
ز شأن تست گر چرخت ببالاستبضبط مغز بالا پوست از جاست
نمود از رفعت شأنت عیانستمگر خشتت ز خاک سر کشانست
گلت را خضر کرد دست آب پاشیکه تا باشد جهان پاینده باشی
بآن کرسی است از رفعت بنایتکه باشد طاق کسری خاکپایت
سعادت را عجب نقشی نشسته استرخش بر آستانت نقش بسته است
زمین را سایه ات فیض الهیگدائی در برت بهتر ز شاهی
بتعریفت سخن کوته کمند استبلندی تو بر طاق بلند است
فلک در آستانت پرده داریدرت را اطلس او پرده واری
بگردون بسکه کردی آشنائیمحل جلوه ظل الهی
شهنشاه جهان دارای عالمپناه اهل عالم تا بآدم
شهنشاهی که از فر خدائیبگردون کرده قصرش خودنمائی
سجود در گهش بر جبهه دینستبمژگان خاک رفتن فرض عینست
به پیش همتش در زیر افلاککف بگشاده ای دان این کف خاک
زعدلش دست مظلوم آنچنان چیرکه از سهم هدف ریزد پر تیر
همیشه باد از بخت مؤیدبتخت شاهی عالم مؤبد
نظر تا سوی این ایوان گذر کردزطاق آسمان قطع نظر کرد
برفعت چون کنم تعریف ایوانگذار قافیه افتد بکیوان
ز بس بر رفته این ایوان والابگل خورشید اندو دست بنا
مصور چون درو صورت نگاردز زلف زهره موی خامه آرد
فراز مهر و مه طاقش کشیده استکه ابرو را مکان بالای دیده است
بیابد گر تماشائی در او بارچو در حیران شود بر روی دیوار
بانداز جلایش صبح و خورشیدیکی آهار و دیگر مهره گردید
در اول پایه اش از خاک بگذشتسرش زانسوی از افلاک بگذشت
تواضع پایه اقبال مندیستبقدر خاکساری سربلندیست
در او شاه جهان مسندنشین استکدامین سربلندی بیش ازین است
شهنشاهی که از احسان عامشزمین را چون نگین بگرفته نامش
بعهدش آهو از شاخ گره گیرگره واکرده از پیشانی شیر
زبیمش هر که چون شاهین جفا جوستچو بهله خون ندارد در ته پوست
ضعیفان را قوی شد آنچنان کارکه باشد کاه پشتیبان دیوار
به نیرویش زموی خویش نخجیرکشد زه بر کمان ناخن شیر
کبوتر گر بزنهارش درآیدتماغه از سر شاهین رباید
زدینداریش دست شرع بالاستزقلب شرع اینمعنی هویداست
پناه دین درین ایام هندستبعهدش قبة الاسلام هند است
چنان اسلام ازو گردیده محکمکه هندو زنده می سوزد ازین غم
نه هندو ماند و نه بتخانه در هندنمی سوزد بجز پروانه در هند
طمع را همت او روی داده استبلی دریا بسقا رو گشاده است
لبش در پاش و دستش گوهر افشاننه با دریاست این همت نه با کان
همیشه باد درگاهش ز تعظیمچون کعبه قبله گاه هفت اقلیم