شمارهٔ ۲
محمد خدیو ملایک سپاهسر سروان زیبدش خاک راه
حبیب خدا بهترین انامعلیه الصلوات و علیه السلام
به عرش برین یافت چون برتریبه کرسی نشانید پیغمبری
اگر بحر و بر است اگر کوه و دشتطفیلی او جمله مخلوق گشت
پی مهر توقیع عفو خطانبی خاتم است و نگین مرتضی
سزد پیش ارباب فضل و یقینچنان خاتمی را نگینی چنین
علی ولی شاه مشکل گشاوکیل در خانهٔ کبریا
کس بی کسان تاج تاج آوراندل دردمندان سر سروران
مثال خدا داشتی گر وجوددر آئینهٔ ذات او می نمود
اگر شبه واجب نبودی محالورا گفتمی کوست چون ذوالجلال
شهانرا ز شمشیر آن دین پناهبه باد فنا رفته تخت و کلاه
از آن تیغ چون تیغ مهر برینمسخر شد امروز روی زمین
مگو تیغ کز معجز بوترابمحیط جهان گشته یک قطره آب
کرا قدرت آن که راند سخنز فضل و کمال حسین و حسن
که اینجا تواند شدن مدحگر؟مگر این طاووس عالی گهر