شمارهٔ ۹۳۷
زین بیش جور با دل خونین ما مکنبا ما جفا مکن، مکن ای بیوفا مکن
سهل است جور، ترک محبت ز ما مکنخون می چکد ز قطع تعلق بیا مکن
از ترک مدعاست که گردد دعا قبولدست دعا بلند پی مدعا مکن
رنگ حیا ز شوخی می بر رخت شکستلبریز باده شیشهٔ ناموس را مکن
ناصح خدا به دل شکنی کی بود رضا؟منعم ز می برای رضای خدا مکن
ساقی به قدر ظرف به پیمانه ریز میدل را از این زیاده به خود مبتلا مکن
دامان ناز را به میان بیش از این مزنپیراهن تحمل جویا قبا مکن