شمارهٔ ۷۴۷
به سیر باغ خرامان شد آن نگار امروزچه مایه فیض که اندوخت نوبهار امروز
دلم زدیدنش آبی که خورده بود امشبفرو چکید زمژگان اشکبار امروز
بود زجوش تر و تازگی به روی هواچو خرده های گل آتشین شرار امروز
به رنگ جوهر تیغ از وفور حیرانی استکه پیچ و تاب دلم مانده برقرار امروز