شمارهٔ ۶۳۰
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابشود۷ بیت
چه کامها که قدح از تو برنمی گیردچه مایه فیض کزان لعل تر نمی گیرد
بکن ستایش اهل کمال در غیبتکه روی آینه را کس به زر نمی گیرد
بود زسرمهٔ آهم فروغ دیده مهرکه این چراغ به هر شعله در نمی گیرد
بتی که نیست خبردار خویش از مستیچه می شود اگر از ما خبر نمی گیرد
مدار چشم رهایی زتنگنای تنشدلی که دامن آه سحر نمی گیرد
بجاست بلبل اگر صبح و شام می نالدبلاست عشق نگاری که زر نمی گیرد
اگر نه آتش می در میان بود جویامیان عاشق و معشوق در نمی گیرد