گنج

شمارهٔ ۵۲۴

قافیه: ابلند۴ بیت
آنکه چون جامی خورد آتش به بزمی در زندآفت دوران شود گر ساغر دیگر زند
می تواند گشت از خوان که و مه کامیابدست تسلیم آنکه دایم چون مگس بر سر زند
می تواند روز و شب تاج سر افلاک بودهر که استغنا چو مهر و ماه بر افسر زند
مدت ایام دولت پنج روزش بیش نیستمدعی جویا چو گل گیرم که طبل زر زند