شمارهٔ ۴۹۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: نیبرونارد۵ بیت

حسن صوتی آتش افروز دل من می شوداین چراغ از شعلهٔ آواز روشن می شود

می توان در رفتن از خود بیشتر برداشت فیضمرغ را زان دست در پرواز دامن می شود

با حریف تندخو دایم خموشی پیشه امآنچه از تمکین او کم گردد از من می شود

سختی و نرمی بهم در کار باشد زانکه تیغمی برد چون اتفاق آب و آهن می شود

بسکه از بیداد او جویا دلم در هم شکستطوطی این آیینه را گر بیند الکن می شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق انسانی است. شاعر از قدرت صدا و موسیقی سخن می‌گوید که دلش را آتش می‌زند و او را روشن می‌کند. او در تلاش است تا از خود گذر کند و از آنچه می‌داند، بهره‌برداری کند. در رابطه‌اش با دیگران، خصوصاً با فردی تندخو، سکوت را پیشه می‌کند تا از تنش‌ها کاسته شود. همچنین شاعر به تضادهای زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که سختی و نرمی در تعامل با یکدیگر هستند. در نهایت، او از درد و بیدادی که متحمل شده، صحبت می‌کند که باعث می‌شود روحش پریشان شود.