شمارهٔ ۴۶۹
نقشبندان زآب و رنگ و گل چو تصویرش کنندپیچ و تاب جوهر جان صرف تحریرش کنند
قصر دل از پستی همت خراب افتاده استصاحب اقبال آن مردان که تعمیرش کنند
جان آزاد آخر از قید بدن گردد رهاتا کی از موج نفس پابند زنجیرش کنند
راز پنهانی که در صد پردهٔ کتمان غنودبی زبانانت به چندین رنگ تقریرش کنند
با سرشتم درد او آمیخت جویا از نخستتربت عاشق زخون دیده تخمیرش کنند