شمارهٔ ۴۶۲
بگذشت نوجوانی و جسم نزار ماندگردی درین ره از پی آن شهسوار ماند
رو داد وصل یار و همان دل فسرده ایماین غنچه ناشگفته درین نوبهار ماند
افسوس از دلی که ز بیدردی آرمیدآسوده خاطری که زغم بیقرار ماند
هرگز نشد شکفته دل داغدار مااین لاله غنچه در چمن روزگار ماند
جویا شباب رفت و به دل حسرتم گذشتگل رخت بست ازین چمن و خارخار ماند