شمارهٔ ۴۳۴
نازنینان را شکوه حسن با تمکین کندجوش زینت در پرش طاؤس را رنگین کند
پیرتر هر چند گردد خصم دشمن تر شودحلقه گردیدن کمان را بیشتر زورین کند
چشم لیلی از نگه سازی حباب باده راعکس لعلین موج صهبا را لب شیرین کند
هر سحرگه کز صفا عالم شود آیینه دارچون رگ گل عکس می موج هوا رنگین کند
بی بهار جلوه اش جویا فضای دشت رافیض گلریزان اشکم دامن گلچین کند