شمارهٔ ۲۸۳
خوش است بوسه بر آن لعل خط دمیده خوش استبلی حلاوت شفتالوی رسیده خوش است
پیام لاله پی منع گریه ام این بودکه اشک سوخته بر خون دل چکیده خوش است
عجب که دل پی آرام مضطرب باشددر اضطراب چو سیماب آرمیده خوش است
منال از غم پیری که چون کمان جویابه برکشیدن او با قد خمیده خوش است