شمارهٔ ۲۲۷

قافیه: رفیضاست۵ بیت

هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای استاین پری هر دم برنگ تازه ای در شیشه ای است

هر دم از عمر سبکسیر تو قدری کم شودآمد و رفت نفس در کندن جان تیشه ای است

بسکه از آهم مکدر شد هوای گلستانهر رگ گل گوییا در خاک پنهان ریشه ای است

اینقدرها در پی آزار خاطرها مکوشجان من دل در فضای سینه شیر بیشه ای است

ای که می پرسی ز احوال دل جویا مپرسدردمند عاشقی بیچاره ای غم پیشه ای است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و احوال دل و اندیشه انسان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر دل، بازتابی از اندیشه‌های درونی است و مانند شیشه‌ای که همیشه رنگ و بویی تازه دارد، احساسات و افکار نیز دائماً در حال تغییرند. همچنین به ناپایداری عمر اشاره می‌کند و این‌که هر نفسی که می‌گذرد، فرصتی را از ما می‌گیرد. شاعر از آزار دیگران خودداری کردن را توصیه می‌کند و می‌گوید که جانش مانند شیر در سینه‌اش قوی و پرشور است. در نهایت به کسانی که در پی شناخت حال او هستند می‌گوید که بدانند او عاشق دردمندی است که غم را در دل دارد.