شمارهٔ ۱۷۲
خط پشت لب میگون تو عنوان گل استدهنت نقطهٔ بسم الله دیوان گل است
شده از یاد تو هر قطرهٔ خونم چمنیموج خون جگرم جوش خیابان گل است
مزه از شور دلم رفت چو زخمش به شدنمک نالهٔ بلبل لب خندان گل است
دهنت غنچهٔ نشکفتهٔ باغ سخن استخندهٔ زیر لبت چاک گریبان گل است
نحسن رنگین تو از بس نمکین افتاده استچشم جویا ز خیال تو نمکدان گل است