گنج

شمارهٔ ۱۵۱

تا هوای اوست دل را در قفس همچون حبابمی روم از ضعف بر باد نفس همچون حباب
مرهم ناسور دل را گشت شکر خنده اتشد فراهم زخم اندام جرس همچون حباب
کم نگردد اشک و آه عاشقان مانند شمعمی‌رود از خود به آهی بوالهوس همچون حباب