شمارهٔ ۱۴ - در رثاء بر اهل بیت اطهر سلام الله علیهم
ای فلک تو با نیکان دایم ازچه ای بدخواهعترت نبی و آنگه مجلس عبیدالله
مجلسی که اطرافش بسته ره ز نامحرماهل بیت پیغمبر چون در او گشاید راه
کودکان بی یاور مادران بی فرزندبسته کس به غل ای داد خسته کس به نی ای آه
زخم قوم پر نیرنگ برلب حسین از سنگغرق خون شوی ای مهر سرنگون شوی ای ماه
از تو حضرت سجاد آنقدر برنج افتادکز نشست او میداشت زاده زیاد اکراه
بلکه چون سخن فرمود لب بکشتنش بگشودوز زنان بیکس خاست الحدزو واغوثاه
زینبی که در یکروز داغ شش برادر دیدمیبری اسیرش باز نزد دشمنی جانکاه
از اسیریش بگذر بر غریبیش منگرحکم قتلش از وی چیست لا اله الا الله
از مراثیت جیحون شد دل ملایک خونطبع تو بلند اما زین فسانه کن کوتاه