شمارهٔ ۴۴۳
تا چو قدح با دل پر خون نییکام ستان زان لب میگون نیی
تا نخوری غوطه به دریای اشکطالب آن گوهر مکنون نیی
طره لیلی چه دهم با تو شرحچون تو ازان سلسله مجنون نیی
از شکم ماهی بحر فنادم مزن ای شیخ که ذوالنون نیی
گفته ای از نیستی ام پر چو نیلاف پری چند زنی چون نیی
روبه فزونی ننهی از کمیگر زهمه در کمی افزون نیی
جامی اگر حلقه عشاق راسر نشدی شکر که بیرون نیی