شمارهٔ ۳۴۶
به هیچ مسجد و محراب بی تو رو نکنمکه پیش ابروی تو سجده آرزونکنم
چو گویمت که مکن وعده وصال دروغبه یک دروغ دلم شاد کن بگو نکنم
چو باز کردن خوی از تو مشکل است آن بهکه با فراق تو سازم به وصل خو نکنم
فتاد چاک به جیب حیات من ای وایاگر به رشته وصل توآش رفو نکنم
چنان خوشم به قد و عارض و خطت که به باغبه سرو و لاله نبینم بنفشه بو نکنم
سخن به وصف میانت رقم نیارم زداگر قلم چو مصور ز تار مو نکنم
ز بس که درد و غم آرد فسانه جامیبه هر کجا که تویی شرح حال او نکنم