شمارهٔ ۳۳۳
نی ماه منظری که نظربازیی کنمدر پایش اوفتاده سرافرازیی کنم
نی عاشقی که چون به لب آرد سرود شوقبا او درآن ترانه هم آوازیی کنم
نی صوفیی که چون شودش کشف راز غیببا او به کنج صومعه همرازیی کنم
نی فاضلی که چون فکند درمیان سخناز نظم و نثر نادره پردازیی کنم
چون ساحت امل ز کهن طرحها تهیستشد وقت آنکه طرح نواندازیی کنم
در کنج بینوایی و بیغوله خمولبر چنگ فقر و فاقه نواسازیی کنم
جامی که داده سود و خریده زیان خویشبا او درآن معامله انبازیی کنم