گنج

شمارهٔ ۹

به گرد عارض تو گر دمیده یک دو سه مویمکن ز عشق من و حسن خویش قطع امید
که نگسلم ز تو پیوند مهر اگر به مثلخط تو زلف شود زلف ریش و ریش سفید