شمارهٔ ۱۰
هست دیوان شعر من اکثرغزل عاشقان شیدایی
یا فنون نصایح است و حکممنبعث از شعور و دانایی
ذکر دونان نیابی اندر ویکان بود نقد عمر فرسایی
مدح شاهان دراو به استدعاستنه ز خوش خاطری و خودرایی
امتحان را اگر ز سر تا پاشبر روی صد ره و فرود آیی
زان مدایح به خاطرت نرسدمعنی حرص و آزپیمایی
هیچ جا نبود آن مدایح رادر عقب قطعه تقاضایی