شمارهٔ ۵۷
خط به گرد رخت درآمده استالله الله چه درخور آمده است
نیست جز دود آه سوختگانکه به دور رخت برآمده است
مهر و مه را که بندگان تواندطوقی از مشک و عنبر آمده است
چه خلل کعبه جمال تو رااز حبش گرچه لشکر آمده است
پای تا فرق تو خوش است ولیکاکل از جمله بر سر آمده است
از قدم تا سر این همه دل چیستگرنه قدت صنوبر آمده است
این غزل با خیالت از جامیبه ز اشعار دیگر آمده است