شمارهٔ ۲۷۱
بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازهفکند آواز بلبل در چمن زین معنی آوازه
کهن رسمیت توبه ترک آن خوشتر درین موسمکه سبزه خرم است و سوری و سوسن تر و تازه
ز باد محنت دوران شد ابتر دفتر عیشمکند زابریشم چنگش مغنی کاش شیرازه
در ایوان خرابات آر رو ازکعبه تا بینیعلو همت بانی و حسن صنعت رازه
قیاس کار جانبازان مکن بر حال رعنایانکه باشد سرخ روی غازیان از خون نه از غازه
به طرف عارض آن خط بس، زنخدان نیست جای اوهمان بهتر که ننهد پای خود بیرون ز اندازه
مکن در سینه جامی خانه شهرآشوب شوخی راکه دارد خانه از شهر وفا بیرون دروازه